മലയാളത്തിൽ
ആന്റൺ പവ്‌ലോവിച്ച് ചെക്കോവ്
Subhashini.org
  
പന്തയം
വിഭാഗം: റഷ്യ ക്ലാസിക്കൽ
868 reads • Jun 2025
ദുരിതം!
വിഭാഗം: റഷ്യ ക്ലാസിക്കൽ
916 reads • May 2025
ഭാഗ്യക്കുറി ടിക്കറ്റ്
വിഭാഗം: റഷ്യ ക്ലാസിക്കൽ
789 reads • May 2025
ശവകുടീരത്തിൽ
വിഭാഗം: റഷ്യ ക്ലാസിക്കൽ
1310 reads • May 2025

Write a Review

Saravanan
August 11, 2026

Nicely translated into three languages.
❤️
ശവകുടീരത്തിൽ
ആന്റൺ പവ്‌ലോവിച്ച് ചെക്കോവ്

1310 reads • May 2025 • 629 words • 27 rows

 in English   தமிழில்   മലയാളത്തിൽ   Eng+Tam   Eng+Mal   Tam+Mal   All
റഷ്യൻ ഭാഷയിൽ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയത്: മാർച്ച് 1884
ഇംഗ്ലീഷ് വിവർത്തനം: ?
മലയാളം വിവർത്തനം: 2025, ഷാൻ ഉതേ
  “കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു സുഹൃത്തുക്കളേ. ഇരുട്ട് വീഴാനും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാകുന്നതിനു മുമ്പ് നമുക്ക് പോകാം?”
1/27
പഴയ ബർച്ച് മരങ്ങളുടെ മഞ്ഞ ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റ് സന്തോഷത്തോടെ ഓടിനടന്നു. ഇലകളിൽ നിന്ന് കട്ടിയുള്ള മഴത്തുള്ളികൾ ഞങ്ങളുടെ മേൽ വീണു. ഞങ്ങളിൽ ഒരാൾ കളിമണ്ണിൽ വഴുതി വീണു രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വലിയ ചാരനിറത്തിലുള്ള കുരിശ് പിടിച്ചു.
2/27
“യെഗോർ കുര്യസ്നോരുക്കോവ്, കുതിരപ്പടയാളിയും കൗൺസിലിലെ നാമമാത്ര അംഗവുമാണ്... ആ മനുഷ്യനെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അയാൾ ഭാര്യയെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അയാൾ സ്റ്റാനിസ്ലാവ് റിബൺ ധരിച്ചിരുന്നു. അയാൾ ഒന്നും വായിച്ചിരുന്നില്ല. അയാളുടെ ദഹനം നന്നായി പ്രവർത്തിച്ചു. ജീവിതം നല്ലതായിരുന്നു. അല്ലേ? അയാൾ മരിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് ഒരാൾ കരുതിയിരിക്കാം. പക്ഷേ കഷ്ടം! വിധി അയാളുടെ മേൽ ഒരു കണ്ണുവെച്ചു. പാവം മനുഷ്യൻ. അയാളുടെ ആഴത്തിൽ നിരീക്ഷിക്കുന്ന ശീലത്തിന് അയാൾ തന്നെ ഇരയായി.” അദ്ദേഹം വായിച്ചു.
3/27
“ഒരിക്കൽ, താക്കോൽ ദ്വാരത്തിലൂടെ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വാതിൽ അയാളുടെ തലയിൽ ഇടിച്ചു, അതിന്റെ ഫലമായി ഒരു മസ്തിഷ്കാഘാതം സംഭവിച്ച് അദ്ദേഹം തൽക്ഷണം മരിച്ചു.” (അയാൾക്ക് ഒരു തലച്ചോറ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു).
4/27
“ഇവിടെ, ഈ ശവകുടീരത്തിനടിയിൽ, തൊട്ടിൽ മുതൽ വാക്യങ്ങളെയും ലിഖിതങ്ങളെയും വെറുത്തിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ കിടക്കുന്നു. അവന്റെ ശവക്കുഴി മുഴുവൻ അവനെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു... അവിടെ ആരോ വരുന്നു!”
5/27
ഷേവ് ചെയ്ത, നീല-ചുവപ്പ് നിറമുള്ള മുഖവും മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രവുമുള്ള ഒരാൾ ഞങ്ങളെ കടന്നുപോയി. അവന്റെ കവചത്തിനടിയിൽ ഒരു കുപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു സോസേജ് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
6/27
“നടൻ മുഷ്കിന്റെ ശവകുടീരം എവിടെയാണ്?” അയാൾ പരുക്കൻ ശബ്ദത്തിൽ ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചു.
7/27
രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് മരിച്ച നടൻ മുഷ്കിന്റെ ശവകുടീരത്തിലേക്ക് ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോയി.
8/27
“നിങ്ങൾ ഒരു സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നു?” ഞങ്ങൾ അയാളോട് അത് ചോദിച്ചു.
9/27
“അല്ല, ഒരു നടൻ. ഇക്കാലത്ത്, സഭാ ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ നിന്ന് അഭിനേതാക്കളെ വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്. നിങ്ങൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഇത് സാധാരണമാണ്, പക്ഷേ സർക്കാർ എഴുത്തുകാർക്ക് ഇത് അത്ര പ്രശംസനീയമായിരിക്കില്ല.”
10/27
ഞങ്ങൾ പ്രയാസപ്പെട്ടാണ് നടന്റെ ശവകുടീരം കണ്ടെത്തിയത്. അത് നിലത്തേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി, കളകൾ നിറഞ്ഞു, ഒരു ശവകുടീരത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രതീതിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. വിലകുറഞ്ഞതും ചെറുതുമായ ഒരു കുരിശ്, കഴുത്ത് കെട്ടിയതും, പച്ച പായൽ കൊണ്ട് മൂടിയതും, മഞ്ഞ് കൊണ്ട് കറുത്തതും, വൃദ്ധനും ക്ഷീണിതനും രോഗിയുമായി കാണപ്പെട്ടു.
11/27
“...മറന്നുപോയ സുഹൃത്ത് മുഷ്കിൻ...” എന്നെഴുതിയിരുന്നത് ഞങ്ങൾ വായിക്കുന്നു.
12/27
കാലം ഇല്ലാത്തതിനെ നശിപ്പിച്ചു, മനുഷ്യന്റെ നുണകൾ ശരിയാക്കി.
13/27
“അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മാരകത്തിനായി അഭിനേതാക്കളിൽ നിന്നും പത്രപ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും സംഭാവന ശേഖരിച്ചു. പക്ഷേ അവർ ആ പണം കുടിച്ചു കളഞ്ഞു, പ്രിയ സഖാക്കളേ...” നടൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു. പിന്നെ അവൻ നിലത്തു കുമ്പിട്ടു, മുട്ടുകുത്തി, തന്റെ തൊപ്പി കൊണ്ട് നനഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ തൊട്ടു.
14/27
“എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അവർ മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
15/27
“അത് വളരെ ലളിതമാണ്. അവർ പണം ശേഖരിച്ചു, പത്രത്തിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ഖണ്ഡിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, ബാക്കി തുക മദ്യത്തിനായി ചെലവഴിച്ചു. അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ഇത് പറയുന്നില്ല. അത് അവർക്ക് നല്ലത് ചെയ്തുവെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ! അവർക്ക് നല്ല ആരോഗ്യവും അദ്ദേഹത്തിന് നിത്യസ്മരണയും ശാശ്വതമായിരിക്കണം.”
16/27
“മദ്യപാനം മോശം ആരോഗ്യമാണ്, നിത്യമായ ഓർമ്മ എന്നത് ദുഃഖം മാത്രമാണ്. ദൈവം നമുക്ക് ഒരു കാലത്തേക്ക് ഓർമ്മ തന്നു, പക്ഷേ നിത്യമായ ഓർമ്മ, അടുത്തത് എന്താണ്?”
17/27
“നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. മുഷ്കിൻ ഒരു പ്രശസ്തനായിരുന്നുവെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ ഉടൻ മറന്നുപോയി. ശവപ്പെട്ടിക്കടുത്ത് പന്ത്രണ്ട് റീത്തുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അദ്ദേഹത്തെ ഇതിനകം മറന്നുപോയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ദയ കാണിച്ചവർ അദ്ദേഹത്തെ മറന്നു, പക്ഷേ അദ്ദേഹം വേദനിപ്പിച്ചവർ അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല, കാരണം എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് തിന്മ മാത്രമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ. മരിച്ചയാളോട് എനിക്ക് സ്നേഹമില്ല.”
18/27
“എന്ത് ദ്രോഹമാണ് അയാൾ നിന്നോട് ചെയ്തത്?”
19/27
“വലിയ ദ്രോഹം!” നടൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് കടുത്ത വെറുപ്പ് പടർന്നു.“എനിക്ക് അദ്ദേഹം ഒരു വില്ലൻ മാത്രമല്ല, ഒരു നീചനുമാണ്. സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അവന്റേതാകട്ടെ! അദ്ദേഹത്തെ കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഒരു നടനായി മാറിയത്.”
20/27
“അദ്ദേഹം തന്റെ കല ഉപയോഗിച്ചു, ഒരു നടന്റെ ആഡംബര ജീവിതം ഉദാഹരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ വശീകരിച്ചു, എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എന്നെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. അദ്ദേഹം എനിക്ക് എല്ലാത്തരം വാഗ്ദാനങ്ങളും നൽകി, കണ്ണീരും സങ്കടവും കൊണ്ടുവന്നു.”
21/27
“ഒരു നടന്റെ വിധി കയ്പേറിയതാണ്! എനിക്ക് എന്റെ യൗവനം, എന്റെ ശാന്തത, എന്റെ ആകർഷണശക്തി എന്നിവ നഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്റെ പക്കൽ ഒരു ചില്ലിക്കാശും ഇല്ല. എന്റെ കുതികാൽ എന്റെ ഷൂസിൽ നിന്ന് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. എന്റെ അടിവസ്ത്രം കീറിപ്പറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്റെ മുഖം നായ്ക്കൾ കടിച്ചതുപോലെ തോന്നുന്നു. എന്റെ തല സ്വതന്ത്ര ചിന്തകളും അസംബന്ധങ്ങളും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”
22/27
“എന്റെ പ്രതിഭ നശിച്ചുപോയി, അവൻ എന്റെ പ്രതീക്ഷ കവർന്നെടുത്തു! എനിക്ക് കഴിവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, അത് എന്തെങ്കിലുമാകുമായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോഴുള്ളതുപോലെ, ഞാൻ വെറുതെ നശിച്ചു. തണുപ്പാണ്, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കളേ.” അയാൾ കുപ്പിയിൽ നിന്ന് ഒരു കവിൾ കുടിച്ചു.“നിങ്ങൾക്കും കുടിക്കണോ? എല്ലാവർക്കും ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം ഉണ്ട്. അവന്റെ ആത്മാവിന് ശാന്തി കിട്ടുന്നത് വരെ നമുക്ക് കുടിക്കാം!”
23/27
“എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിലും, അദ്ദേഹം മരിച്ചാലും, എനിക്ക് ഈ ലോകത്ത് ഒരേയൊരു വ്യക്തി അദ്ദേഹം മാത്രമാണ്, ഒരേയൊരു വ്യക്തി അദ്ദേഹം. ഇത് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ അവസാനമായി കാണുന്ന അവസരമാണ്. ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ മദ്യപിച്ച് മരിക്കുമെന്ന് ഡോക്ടർമാർ പറയുന്നു, അതിനാൽ ഇതാ ഞാൻ വിട പറയുന്നു. എന്റെ ശത്രുക്കളോട് ഞാൻ ക്ഷമിക്കണം.”
24/27
മരിച്ചുപോയ മുഷ്കിനുമായി സംസാരിക്കാൻ നടനെ ഏൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ തുടർന്നു. നല്ല തണുത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
25/27
ചരൽ നിറഞ്ഞ പ്രധാന റോഡിലേക്ക് തിരിയുന്നിടത്ത് ഞങ്ങൾ ഒരു ശവസംസ്കാര ഘോഷയാത്രയെ കണ്ടുമുട്ടി. വെളുത്ത കാലിക്കോ ഷർട്ടുകളും ഇലകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചെളിപുരണ്ട ഉയർന്ന ബൂട്ടുകളും ധരിച്ച നാല് പുരുഷന്മാർ ഒരു തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള ശവപ്പെട്ടി വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു, അവർ ധൃതിയിൽ നടന്നു, ഇടറിവീണു, ഭാരങ്ങൾ ആട്ടി.
26/27
“നമ്മള്‍ രണ്ടു മണിക്കൂറായി ഇവിടെ നടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഇത് മൂന്നാമത്തെ ഘോഷയാത്രയാണ്. നമുക്ക് വീട്ടില്‍ പോകാമോ കൂട്ടുകാരെ?”
27/27
★